O Deklaracji utworzenia Małorosji

Władze w Donbasie ogłaszają (18.07.2017 r.) utworzenie odrębnego na okres przejściowy do trzech lat nowego państwa Małorosja !

Deklaracja władz stwierdza, że „Ukraina to zbankrutowane państwo, które dowodziło, iż nie jest w stanie zapewnić obywatelom kraju ani pokoju, ani postępu”.

“My, przedstawiciele regionów dawnej Ukrainy, oprócz Krymu, ogłaszamy nowe Państwo, które składać się będzie z Doniecka, Ługańska oraz 19 innych regionów Ukrainy łącznie z Kijowem” – deklaruje Aleksander Zacharczenko, Prezydent Doniecka.

Deklaracja DRL proponuje utworzenie na okres przejściowy do trzech lat nowego państwa Małorosji jako spadkobierczyni Ukrainy, z pozablokowym statusem, kursem na odnowienie więzi z Rosją i przyłączeniem do unii Rosji i Białorusi.

Delegaci obecni w zgromadzeniu w Doniecku jednogłośnie głosowali podniesionymi rękami za utworzenie Małorosji ze stolicą w Doniecku. W ogłoszeniu powstania Małorosji nie brali udziału delegaci z Ługańska. Jednakże władze Republiki oświadczyły, że „ŁRL jest gotowa omówić kwestię utworzenia Małorosji, jeśli takie propozycje wpłyną”.

Doradca prezydenta Doniecka oświadcza, że władze tworzą komitety do przygotowania nowej Konstytucji, którą będzie się rządziła Małorosja. Konstytucja zostanie poddana popularnemu referendowi po głębokim debacie ludu.

O wstepnych reakcjach 

Petro Poroszenko, neo faszystowski oligarcha, puczysta sprawujący z nadania USA władzę nad obecną Ukrainą, na którym ciąży bezpośrednia odpowiedzialność za masakrę społeczności Donbasu, spieszy z oświadczeniem, że: „Projekt Małorosji został pogrzebany, nie uznajemy Deklaracji „separatystów”. „Ukraina zdobędzie terytoria Donbasu i Krymu” – dodaje w swoim oświadczeniu.

UE: „Ta deklaracja to sprzeczne z postanowieniami z Mińska posunięcie” – mówi anonymowy urzędnik Brukseli.

Deklaracja o utworzeniu nowego państwa na Ukrainie najwyraźniej odpowiada na oświadczenie Moskwy (17.07.20017 r.) o tym, iż rozwiązanie konfliktu na Ukrainie musi przebiegać zgodnie z porozumieniem z Mińska.

Asystent Prezydenta FR, Władysław Surkow, przeprowadził spotkanie ze ekspertami politycznymi (19.07.2017 r.), w którym poddano ocenie inicjatywę Prezydenta Republiki Doniecka, Aleksandra Zacharczenko, utworzenia nowego państwa Małorosji.

Jest to idea walki nie o separację, lecz o zintegrowanie Ukrainy” – stwierdza Surkow. “To moment kluczowy w zapowiedzi państwa Małorosji” – oświadcza Szef Centrum Koniunktury Politycznej uczestniczący w spotkaniu.

Każda wojna posiada swoje podłodza ideologiczne, w których przecistawiają się idee i utopie. Kijow ma swoją euroutopię, a Donieck odpowiada na to ideą Małorosji jako nowego na miejscu Ukrainy państwa. Toczy się obszerna debata na Ukrainie, w której stopień organizacji, argumenty i poziom intelektualny stron są dość wyraziste” – podsumuje analizę Surkowa szef Centrum Koniunktury Politycznej FR.

Tymczasem, “Kijów wzywa Federację Rosyjską do potępienia oświadczeń szefa proklamowanej DRL Aleksandra Zacharczenko o stworzeniu Małorosji” – Daria Olifer, rzeczniczka przedstawiciela Kijowa w grupie kontaktowej ds. Donbasu Leonida Kuczmy.
Pełnomocnik Federacji Rosyjskiej w grupie kontaktowej ds. Donbasu Borys Gryzłow zauważył, że inicjatywa ds. Małorosji nie wpisuje się w proces miński i jest nie przedmiotem polityki realnej, ale odpowiedzią na prowokacyjne zapowiedzi Kijowa.

Rzecznik zaś prezydenta Federacji Rosyjskiej Dmitrij Pieskow nazwał ideę Zacharczenko prywatną inicjatywą i przypomniał, że Rosja opowiada się za przestrzeganiem porozumień mińskich.

“Cały ten szum wokół idei państwa Małorosji jest ogólnie dobry. Najważniejsze jest to, że Donbas walczy o integrację całej Ukrainy. Na Ukrainie toczy się wojna domowa pomiędzy sektorami społeczeństwa, które inaczej postrzegają przyszłość kraju” – podkreśla szef Centrum Koniunktury Politycznej FR cytując słowa Surkowa.

O nowej sytuacji dla głównych i pośrednich geopolitycznych aktorów w konflikcie

Kreml niewątpliwie stoi przed inną perspektywą polityczna konfliktu. Czy Rosja tym razem uzna prawo do samostanowienia ludów Ukrainy?

Biały Dom w “straddle position”. Czy USA będą stawiały przed Rosją wyzwanie przyspieszenia przyłączenia Ukrainy do NATO i zawładnięcia armią jej terytoria?

Brukselę wodzoną Niemców ogarniają z pewnością mieszane uczucia, albowiem anty rosyjska Ukraina ostatecznie nie leży w interesie Niemiec.

Polsce mocno angażowanej po stronie USA w doprowadzeniu do zamachu stanu na Ukrainie nie pozostaje nic innego niż modlić się do Boga wszechmogącego, by Małorosja nie stała się realną opcją polityczną w regionie.

Czy idea Małorosji ma polityczną szansę? 

To jeszcze za wcześnie, by prognozować szanse polityczne utworzenia nowego państwa na miejscu dzisiejszej Ukrainy. Alternatywy wobec tej idei pozostają zamysły utworzenia Ukraińskiej Federacji względniającej etniczno-polityczny podziału kraju.

Historycznie biorąc Ukraina była i jest krajem bardzo zróżnicowanym narodowościowo. Wedle rejestru demograficznego z 2001 r., ludność ukraińska stanowi 77.8% całości populacji liczącej 45 mln obywateli. Rosjanie stanowią największą mniejszość etniczną kraju z zaledwie 17.3% populacji.

Największa część populacji etnicznie rosyjskiej zamieszkuje miasta Sebastopol (71.7%), Krym ze stolicą w Simferopolu (58%). Region ten należy od 2014 r. do FR. Dalej stoją centro premysłowe Donieck z 38.2% populacji rosyjskiej, Charkow z 25.6% i Dniepropietrowsk z 23.5%.

Obwód ługański posiada 39% populacji o rosyjskim pochodzeniu, a samo miasto Ługańsk 47% całości. Obwód doniecki 38.2%. Średnio biorąc obwody doniecki i ługański posiadają 38.6% populacji etnicznie rosyjskiej.

harta_etnolingvistica_ucraina_large (1)

W jednej z analiz mojego autorstwa dotyczącej konfliktu i scenariuszy politycznych, które w świetle pierwszej kontrofensywy armii ludowej Donbasu przeciwko inwazji armii Kijowa i neofaszystowskich oddziałów paramilitaryzmu rodem z UPA,  podkreślam zarysowanie się podział Ukrainy na trzy regiony: zachodny, centralny i południowo-wschodnie. 

Przynależność etniczno-językowa bez wątpienia rzutuje na zapatrywania polityczne ludności względem geopolitycznej linii podziału Zachód-Wschód. Obrazowanie tego podziału oddaje mapa głosów w wyborach z 2010 r., której linia polityczna przebiegła pomiędzy zwolennikami prozachodniej kandydatki  J. Tymoshenko a prorosyjskiego kandydata W. Yanukowicza. 

ukraine_map_region_vote

Jednakże, pomimo że deklaracja niepodległości republik Donbasu w oparciu o referendum potwierdziły tę opcję,  zmiana sytuacji militarnej po wynegocjowanym rozejmie pomiędzy stronami przez Rosję i Kijów, zamroziła de facto ten scenariusz. Albowiem Mariopol pozostał poza zasięgiem ofensywy ludowej armii Donbasu. Rozwiązanie polityczne zaproponowane w porozumieniu z Mińksa zatwierdziło ten status quo. Na mocy tego porozumienia Donbas miał pozostać częścią Ukrainy i otrzymać specjalny status autonomii.  

Jedno pozostaje jasne. Integracja i stabilizacja Ukrainy pod egidą prawicowo-narodowych rządów  neofaszystowskich sił, które przeprowadziły zamach stanu i dopuściły się inwazji i masakrowania społeczności Donbasu wydają się wręcz niemożliwe. W świetle tego przedświadczenia idea utworzenia nowego demokratycznego państwa na miejscu obecnie prawie nieistniejącego nabiera na znaczeniu.

Alternatywą wobec takiej perspektywy pozostaje  dążenie Donbasu do samostanowienia jako odrębnego tworu politycznego i państwowego. Postanowienie Kijowa wbrew porozumieniom z Mińska odzyskania i podporządkowania Donbasu sprzyja jego ostatecznemu wyodrębnieniu się i wybieraniu wznowionej presji na Rosję drogą referendum “a la Krym”, by uznała przyłączenie się republik do Federacji.  

Jednakże wiadomo, że to rozwiążanie niebędące do końca po drodze FR.  “Aneksja” kolejnych terytoriów zostałaby okrzynięta przez USA i UE jako ostateczny dowód imperialnej zachłanności Rosji. Ekspansja NATO otaczająca Rosję  miałaby koronny alibi. Dla rządzącego Rosją obozu politycznego przyłączenie Donbasu do FR ma jeszcze jeden problem. W nowych republikach Donbasu rozwijają się nurty polityczne i tendencje społeczne postulujące ustrój socjalistyczny.  Są również nastawienia sił politycznych wskazujące na drogi czysto kapitalistycznej transformacji. To realia, które będą się ścierały ze sobą i decydowały o odrębności republik Donbasu lub o podporządkowaniu się systemowi Rosji w dążeniu do wejścia w jej składziej.   

Advertisements